Dit zijn van die tijden onder een grauwsluier.

Dat we aan elkaar denken, dat scheelt. Ik hoor dat er weer kaarten en brieven geschreven worden.

Ik groet jullie van harte, ook op deze manier. Ik ga meer rondzendbrieven maken en leren twee minutenpreekjes te houden. Dit is de eerste van vele denk ik, hoop ik. Bij nader inzien: een tweeminuenpreekje ("elevatorpitch") dat kan ik nog niet. Het werden er dik vijf. Zo groet ik mijn mensen in Brielle, Rotterdam, Schiedam, Woubrugge.. En voor de anderen in de wijdere omtrek. Een filmpje voor de kijkers, en de tekst voor hen die het zonder computer enzovoorts kunnen doen. 

PalmPasenPreek

Want alles onder de zon heeft zijn tijd:

Er is een tijd van naar buiten, en een tijd van naar binnen keren.

We komen haast de deur niet uit; anderen komen amper binnen, zeker vreemdelingen niet.

En dan - is het Palmpasen. Hoe komt dát binnen!?

Ik heb er al dik dertig jaar over gepreekt.

In 1988 werd ik dominee in Bathmen.

Palmpasen was daar vanouds de dag van belijdenis doen en kadootjes; de oudere kerkmensen herinneren zich dat maar al te goed.

Goede Vrijdag was dan de eerste keer avondmaal. Het kreeg een ernstige lading.

We hebben dat toen veranderd. Ook Palmpasen werd toen vrolijker. En belijdenisbleek veel mooier met Pinksteren.

Hoe vaak ik al niet over “De Binnenkomer” gepreekt heb!  

De laatste drie jaren had ik mijn twee eigen Palmbomen van thuis mee genomen. We zetten ze bij de ingang. En vroegen alle bezoekers voor dit keer, voor deze palmzondag hun jassen bij de palmpjes op de grond te leggen.  

Ook had ik een kratje Palm bier gekocht – nee, geen Corona – die liggen er genoeg. Palm, dus: twee blikjes. Dat soort gekke dingetjes vergeet je niet als bezoeker.

(Er staat trouwens geen ezel op - maar een paard..)

Vorig jaar bleken mijn palmpjes niet gezond meer. Ik knipte de palmbladeren en nam die dan maar mee. In Havenlicht Pernis deelde ik ze uit als boekenleggers voor in het Liedboek, bij het lied “Heft op uw poorten” bij voorbeeld. Heb ik zelf ook nog steeds; en éen zo’n takje zit vanaf toen binnen in mijn fluitkoffer.

Palmpasen; De binnenkomer; de ezel...

Ik vond het als kind al een prachtig verhaal. Dat kwam van de Palmpasentakken die we maakten, het haantje, de uitgeblazen eieren. Palm palm pasen, ei koer ei..

Dat ik er vrolijk van werd, kwam ook van Dick Trom:

In onze kinderbijbel zat Jezus, vond ik, verkeerd om… Had jezus mij las kind gesproken, had-ie er vast om gelachen en dat ook eens geprobeerd.

 

Later, ik was zeventien, kwam Jesus Christ Superstar: Hey Sanna, Ho Sanna Sanna Sanna hey. De film maakte veel indruk. Daarna ontdekte ik Franciscus van Assisi. De vrolijke Frans, die met vogels praten kon. Hij noemde zijn lichaam “broeder Ezel” –

omdat zijn zwakke lichaam zijn ziel wel wilde dragen.

Voor Palmpasen is dat een sterk beeld.

Ga maar na. Onze lichamen zijn kwetsbaar en sterfelijk, maar ze dragen misschien wel een eeuwige ziel. Om die te beleven, moet je naar binnen keren.

Palmpasen: Broer ezel wil met Jezus en al onze stad, jouw poort, jouw ziel, je geloof binnen rijden.

En gezond maken.

Als je dat zo beleven kunt, is dat …: het omgekeerde van het coronavirus. Het is iets als een vaccin.

 

Ik merk dat er een grauwsluier is gelegd over onze contacten. Dat we bang worden, onszelf beschermen. Dat angst besmettelijk is, als depressiviteit. Als je te veel met broer ezel bezig bent en niet waarvoor ie uitverkoren werd; dat jij niets anders volgt dan angstige berichten.

En dat we zo doende Jezus, of onze ziel, of ons geloof, ons optimisme verwaarlozen.

En daar moet je voor uitkijken.

Het verhaal is voor mij deze periode gaan betekenen: Dat ik hem de kans moet geven.

“Jezus schiet me alsjeblieft te binnen. Kom mijn geslotenheid openen”.

De Palmpasentak: (zingen)

Ei koer ei – komt immers van het van drie keer Kyrie Eleison. Een ei is immers geen ei, want je moet het drie keer zingen in de mis. Drie keer Heer ontferm u, Eleison.

Mooi, broer ezel. In de Middeleeuwen werd met Palmpasen een ezel de kerk in gehaald of gereden. In het MoMa in New York vond ik er een mooie, toen ik daar tien jaar geleden met mijn moeder was. Als die me (mijn moeder, maar ook de ezel) te binnen schiet, kan ik weer even lachen. 

Ik hoop jullie ook!

kriklogo

 

Ds. Ivo de Jong
Pastoriedijk 198 
3195 HK Pernis

telefoon: 010-8415105
mobiel: 06-53 455 966
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.