Maar de honderdman antwoordde: "Heer, ik ben het niet waard dat Gij onder mijn dak komt; maar één enkel woord van U is voldoende om mijn knecht te doen genezen.“

 

Ik hoef geeneens terug te kijken om te erkennen dat mijn woorden vaak tekort schieten. Er zijn zangers die, vertelt men, met een toon een glas kunnen doen springen; Rembrandt, Hokusai en Picasso hadden aan een paar lijntjes genoeg; Shakespeare schudde zinnen uit zijn mouw die tot diep in Diever resoneren. Maar ik?

Jezus kon met slechts één woord een storm stillen; ik krijg geeneens een hond plat. 

 

Vandaag, vrijdag 11 oktober, begeleidden Martine Pothuis en ik de gespreksgroep in “De Reigers”, Backershagen, Rotterdam Zuid. We doen dit al een jaar of vier samen. De vijftien mensen zijn vijfentachtig jaar of ouder. Een van ons was overleden; op de crematie klonk “My Way” van Sinatra. Thema vandaag werd dus muziek: Welke muziek ons leven begeleidt.

En ik mocht aftrappen.

Mijn nacht was zo-zo geweest; vier keer wakker met negatieve gedachten; boos op mezelf, op Trump, Erdogan, de EU - ach op de gehele wereld, op mijn pichten, op dit stukje dat ik nog schrijven moest.

Inmiddels probéér ik te aanvaarden dat dergelijke negatieve gedachten niet komen van feiten die ik de schuld geef, maar van slaaptekort, natuurlijk wisselende emoties, van herfst, humeur en van hormonen. Soms voel ik me ineens gelukkig op de Knappertlaan; soms ook totaal niet.Meestal gaat het gelukkig wel.

Inmiddels besef ik ook, dat je kunt wennen, ja zelfs hechten aan je ongeluk en slaaptekort; dat je daardoor jezelf niet toestaat uit te slapen. Angst voor gezond-en-wel; gehecht aan stress. Angst voor geluk. 

Ik werd wakker en trachtte mijn zegeningen te tellen. Dat hielp. Daarna stond ik op, zette koffie, nam mijn dagboek - en hoorde plots het liedje in mijn hoofd dat ik deze dag zou draaien (Ivo! Alleen mensen van boven de vijftig gebruiken dat woord nog!) – laten horen.

Ik ken dit nummer in de uitvoering van Wieteke van Dort maar zo stond het, helaas, niet op Spotify (daar hoor je Claudia de Brey). Maar ik, ik ben eigenlijk mijn hele leven al een beetje verliefd op Wieteke. De elpee waarop het liedje staat, heb ik eens gekocht voor het volle pond en zelf gedigitaliseerd. Het is geschreven door Willem Wilmink; Harry Bannink heeft de muziek gecomponeerd. Het lied heet inderdaad: “Angst voor geluk”. 

Soms in de nacht als je naast me ligt,

als je naast me ligt met je jongensgezicht,

dan heb ik je weer zo lief.

En ik denk met trots aan ons kleine gezin,

en ik denk: er zit wel samenhang in,

het biedt wel perspectief..

 

Daar komen nare gedachten van:

dat het zo niet altijd maar duren kan,

het is allemaal veel te fijn.

Nu lijken er dan geen problemen meer,   

maar deze kinderen, deze meneer

zijn te mooi om waar te zijn.

 

Wat maken we misschien nog allemaal mee,

misschien ga jij met een ander in zee,

met een hele mooie vrouw,

of slepende ziekte of ander kruis

komt over de wereld of over ons huis,

en wij staan in de kou..

 

Dat denk ik dan. Maar de volgende dag

geeft een ruzie die er wezen mag,

een fraai stuk burengerucht.

En al die gedachten, mijn lekker stuk,

aan ziekte en ontrouw en ongeluk

slaan ratelend op de vlucht..

 

Ik weet niet precies hoe het met jullie is, maar ik ben soms een problemen- en spanningszoeker. Soms geloof ik namelijk niet in ge-, maar wel, voor de veiligheid, in misluk. Vanmorgen dreigde dat ook weer te gebeuren. Maar ik was alert. 

Toen dus schoot dit liedje me dus te binnen.

Het is al veertig jaar een van de mooiste en waarachtigste Nederlandse liedjes dat ik ken. Ik zal zo dadelijk proberen Wieteke van Dort te mailen wat zo'n liedje voor een mens betekenen kan (misschien stuur ik dit stukje Stemmen wel).

Dikwijls denk ik: "Ach wat maakt het allemaal uit, zo'n ene preek voor vijftien mensen, of: zo'n stukkie tekst voor een godvergeten kerkblad..".

Maar je weet nooit Wieteke, je weet nooit Willem Wilmink, je weet nooit Ivo: dog dyn plicht en lit de lju mar rabje.

Spreek je woorden met liefde: "Spreek slechts één woord en mijn knecht zal gezond worden.." (Mt 8), en: "Terwijl de boer slaapt, ontkiemt het graan", Mk 4.

Terwijl ik dit allemaal bedacht kreeg ik een schouderklappje (samenvoeging van “appje” en schouderklopje) van een goede en bedachtzame meneer die,  warempel, na dertig jaar mijn reisboek (Ballast en Bagage) antiquarisch heeft gekocht en het grinnikend in de metro aan het lezen was, onderweg naar een bestraling.

 

Letting Go, and letting God. Da's de, da's een hele kunst. 

 

https://youtu.be/XaMvgDsSURc

 

 

kriklogo

 

Ds. Ivo de Jong
Pastoriedijk 198 
3195 HK Pernis

telefoon: 010-8415105
mobiel: 06-53 455 966
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Ruimte voor verschillende modules